https://www.craandijk.com https://www.craandijk.com/een-hartgrondig-dank-je-wel Terugkijkend kan ik bijna niet geloven hoe bijzonder 2025 was, maar het is toch echt zo. Ongelofelijk bedankt daarvoor! <div data-rss-type="text"> <h3> <span> Een hartgrondig dank je wel </span> </h3> </div> <div data-rss-type="text"> <p> <span> <span> 2025 was het jaar dat mijn stoutste dromen heeft overtroffen. Aan het begin van het jaar wist ik niet precies wat ik wilde gaan doen, ik wist vooral wat ik níet meer wilde doen. Er waren vage contouren maar nog niets concreets. In maart werd dat opeens heel snel heel erg concreet en begon ik aan mijn opleiding waarmee ik mijn readings naar een hoger niveau heb leren tillen. In juli rondde ik dat succesvol af, in september ging mijn praktijk officieel van start en werkte ik weer als freelancer. Ik kijk terug op het afgelopen jaar en kan niet geloven wat het me heeft gebracht. Mijn woeste idee begon als kiem en is nu een klein, groen plantje aan het worden. </span> </span> </p> <p> <span> <br/> </span> </p> <p> <span> <span> En ik voel een diepe, hartgrondige dankbaarheid voor alles: dankbaarheid voor de mensen die proefkonijntje durfden te zijn tijdens mijn opleiding, dankbaarheid voor alle prachtige ervaringen tijdens en na mijn opleiding, dankbaarheid voor de eerste voorzichtige klanten, dankbaarheid dat ik mensen op deze manier kan helpen, dankbaarheid voor mijn veilige honk thuis en vooral voor de oneindige steun tijdens deze periode van mijn geliefden. </span> </span> </p> <p> <span> <br/> </span> </p> <p> <span> <span> Terugkijkend kan ik het bijna niet geloven, maar het is toch echt zo. </span> </span> </p> <p> <span> <span> Dank voor je bijdrage aan een ongelofelijk bijzonder 2025 - en alle goeds voor 2026. Ik kan niet wachten! </span> </span> </p> <p> <span> <br/> </span> </p> <p> <span> <br/> </span> </p> <p> <span> <span> Ben je nieuwsgierig naar hoe ik je kan helpen met een persoonlijke reading? Zie mijn website </span> </span> <a href="http://www.craandijk.com/" target="_blank"> www.craandijk.com </a> <span> <span> . Bij mijn andere blogs staat bijvoorbeeld </span> </span> <a href="/mag-ik-dat-wel-vragen"> met welke vragen je bij me terecht kunt </a> <span> <span> en </span> </span> <a href="/que-afstemming-reading"> hoe ik te werk ga </a> <span> . </span> </p> </div> Wed, 31 Dec 2025 10:34:41 GMT https://www.craandijk.com/een-hartgrondig-dank-je-wel thumbnail main image https://www.craandijk.com/tien-jaar-verder-en-de-fysio Over omgaan met rouw. Tien jaar later: verdriet, lachen en... hoe zou het zijn met de fysio? <div data-rss-type="text"> <h3> T <span> ien jaar verder (en de fysio?) </span> </h3> </div> <div data-rss-type="text"> <p> <span> Deze week is het tien jaar geleden dat mijn vader overleed. Onze oudste was tien weken oud en ons leven stond op z’n kop. Het was een tijd vol adrenaline, verdriet, luiers en ziekenhuislucht. Op paps tiende sterfdag keek ik met mijn moeder terug op die intense periode. Met dankbaarheid voor de zorg die hij kreeg en diepe bewondering voor de intensive care-verpleegkundigen. We moesten weer giechelen om het lot van de arme fysiotherapeut. Je kent die mop wel over de dokter die zelf de slechtste patiënt is? Nou, onze dokter mocht er dan slecht aan toe zijn, maar wist nog steeds precies hoe hij iemand met een paar woorden zijn aura uit kon kegelen. Subtiel als een betontegel. Exit fysio. </span> </p> <p> <span> <br/> </span> </p> <p> <span> De tijden daarna waren verdrietig en hectisch, en alle ‘eerste keren’ pijnlijke herinneringen: de eerste kerst zonder, zijn verjaardag zonder jarige, onze verjaardagen, kleinkindmijlpalen. Na dat eerste jaar werd het minder rauw, alsof er een dun laagje eelt over het verdriet kwam. Nog steeds gevoelig, maar niet meer elke keer open. En nu, tien jaar later, mis ik hem nog steeds. Ik denk bijna dagelijks aan hem, maar er valt niet meer op de onverwachtste momenten een rotsblok van rouw op me. Zoals tijdens een tariefonderhandeling een paar maanden na zijn dood (Lol. Een erg goedkope dag voor het bureau), of bij de geur van een sigaartje rond half zes, of zijn favoriete muziek tijdens een meditatieworkshop. Discreet proberen te verdrinken in een verdriet-tsunami is niet geniaal voor je zen. </span> </p> <p> <span> <br/> </span> </p> <p> <span> Ik heb geleerd dat hetzelfde geldt voor het leven: het is verleidelijk om maar dóór te gaan en geen tijd te geven aan rouw. Iets waar ook ik goed in ben. Maar, hoe eng ook, het is beter om stil te staan, te voelen, te kijken naar wat er gebeurde. Als je ook de rottige gebeurtenissen durft aan te kijken, begint het helen. Niet leuk, wel waar. </span> </p> <p> <span> <br/> </span> </p> <p> <span> Tijdens mijn spirituele ontwikkeling merkte ik dat ik soms overledenen kan zien, in iemands aura. Helaas niet mijn eigen vader (misschien een kosmische ‘te dichtbij’-regel?). Gelukkig heb ik daarvoor een vriendin die een medium is. Onzin, kun je denken, maar als iemand ineens precies praat als jouw vader -met zijn precieze, puntige manier van spreken die zij niet heeft gekend- dan weet je: er is meer tussen hemel en ziekenhuisbed. </span> </p> <p> <span> <br/> </span> </p> <p> <span> <span> Zelf heb ik inmiddels een andere manier gevonden om contact te maken met overledenen: via een </span> </span> <a href="/#Afstemmingen"> <strong> Levensbrug-afstemming </strong> </a> <span> . Een geschreven reading die ik maak met een foto van een overledene. Ik schrijf op wat diegene nog wil laten weten: antwoorden op vragen, herinneringen, troostende woorden. Een brief van daar naar hier. Je ontvangt het per mail, zodat je het op je eigen tempo kunt lezen en laten landen. Het is mijn manier om een beetje licht te brengen in de donkerte van rouw. </span> </p> <p> <span> <br/> </span> </p> <p> <span> <span> Meer informatie vind je op </span> </span> <a href="/#Afstemmingen"> craandijk.com </a> <span> <span> . <br/> Liever gesproken contact? Neem dan contact op met </span> </span> <a href="https://www.spiritueelcentrumlepapillon.nl" target="_blank"> <strong> Bernadetta Maas </strong> </a> <span> . </span> </p> <p> <span> <br/> </span> </p> </div> Wed, 05 Nov 2025 10:39:27 GMT https://www.craandijk.com/tien-jaar-verder-en-de-fysio thumbnail main image https://www.craandijk.com/mag-ik-dat-wel-vragen Lastig om te vragen om hulp? Lees waarom geen vraag te klein is en hoe een reading je helpt weer rust te vinden. <div data-rss-type="text"> <h3> Mag ik dat wel vragen? <span> <span>  </span> </span> </h3> </div> <div data-rss-type="text"> <p> <span> Misschien vind je het lastig om in te schatten of je vraag wel ‘belangrijk’ of ‘groot’ genoeg is om een reading aan te vragen. Want, tja, is het niet iets dat je eigenlijk wel zelf zou moeten oplossen? Waarom zou je voor jouw probleem aankloppen bij iemand anders? Het is toch jouw probleem?  </span> </p> <p> <span> <br/> </span> </p> <p> <span> Maar zo simpel is het niet. Soms is het ontzettend moeilijk om neutraal te kijken naar een situatie die je diep heeft geraakt, nog steeds pijn doet, of waar je gewoon geen antwoord op weet. Dan zou je haast een bovenmenselijke helicopterview moeten hebben om er helder naar te kunnen kijken. </span> </p> <p> <span> En juist dán kan het zo fijn zijn om de hulp in te schakelen van iemand die geen oordeel heeft over het antwoord; iemand die alleen luistert en doorgeeft wat er gezien wil worden. </span> </p> <p> <span> <br/> </span> </p> <p> <span> Ik help je graag ontdekken wat voor jóu het beste is. </span> </p> <p> <span> <span> Mocht je twijfelen dan helpt dit blog je wellicht. </span> </span> </p> <p> <span> <br/> </span> </p> <p> <strong> Waarover stellen mensen vragen? </strong> </p> <p> <span> De onderwerpen lopen enorm uiteen. Een kleine greep uit de vragen die ik krijg: </span> </p> <ul> <li> <span> Komt er nog liefde op mijn pad? </span> </li> <li> <span> Moet ik blijven bij huidige baan of opleiding? </span> </li> <li> <span> Waarom voel ik me zo onzeker of moe? </span> </li> <li> <span> Waarom eet ik steeds ongezond? </span> </li> <li> <span> Waarom heb ik weinig vrienden? </span> </li> <li> <span> Hoe vind ik rust in mijn hoofd? </span> </li> <li> <span> Hoe kan ik me thuis voelen in mezelf? </span> </li> <li> <span> Waarom raak ik zo snel getriggerd? </span> </li> <li> <span> Hoe kan ik me verder ontwikkelen op mijn spirituele pad? </span> </li> <li> <span> Wat heeft mijn kind nodig om zich beter te voelen? </span> </li> <li> <span> Moet ik het contact met mijn ex verbreken? </span> </li> <li> <span> Brengt mijn knipperlichtrelatie me nog iets goeds? </span> </li> <li> <span> <span> En soms zelfs: </span> </span> <span> Wil een overledene nog iets zeggen? </span> </li> </ul> <p> <span> <br/> </span> </p> <p> <span> De antwoorden zijn net zo divers als de vragen. </span> </p> <p> <span> Sommige mensen krijgen bevestiging van iets wat ze diep van binnen al wisten. Anderen ontvangen inzichten die helpen om oude pijn of overtuigingen los te laten. Soms komt er informatie uit een vorig leven naar voren, of worden energetische blokkades opgeheven die nog in de weg stonden. </span> </p> <p> <span> <br/> </span> </p> <p> <strong> Voor iedereen geschikt </strong> </p> <p> <span> Misschien verwacht je dat de Luisterkind-methode alleen voor kinderen bedoeld is. Maar niets is minder waar: deze manier van afstemmen is geschikt voor iedereen, van jong tot oud. <br/> </span> </p> <p> <span> Toch zijn er grenzen. </span> </p> <p> <span> Ik kan alleen afstemmen op iemand die daar toestemming voor geeft, behalve bij kinderen jonger dan 10 jaar (daarvoor mag een ouder of verzorger toestemming geven). Bij vragen over anderen zonder hun toestemming kan ik geen reading doen. Want stel je voor dat iemand dat over jóu zou doen… Dat voelt niet goed, toch? </span> </p> <p> <span> <br/> </span> </p> <p> <strong> Twijfel je nog? </strong> </p> <p> <span> <span> Laat dit blog dan een steuntje in de rug zijn. En als je voelt dat het tijd is om helderheid te krijgen: </span> </span> <a href="/#Aanvragenafstemming"> <strong> Vraag hier je afstemming aan </strong> </a> <span> . </span> </p> <p> <span> <br/> </span> </p> <p> <span> <span> In dit blog leg ik uit hoe ik precies te werk ga met je vragen: </span> </span> <a href="/que-afstemming-reading"> Que? Afstemming? Reading? </a> <span>   </span> </p> <p> <span> <br/> </span> </p> </div> Mon, 06 Oct 2025 11:22:32 GMT https://www.craandijk.com/mag-ik-dat-wel-vragen thumbnail main image https://www.craandijk.com/que-afstemming-reading Van ambtenaar naar intuïtief coach: ik maak nu persoonlijke readings. Hoe ga ik te werk? <div data-rss-type="text"> <h3> <span> Que? Afstemming? Reading? </span> </h3> </div> <div data-rss-type="text"> <p> <span> Ik zie de laatste tijd vaak grote vraagtekens in de ogen van mensen als ik vertel wat ik doe. Begrijpelijk: ik maakte de afgelopen maanden een nogal flinke carrièrewending – van nerdy ambtenaar naar idealistische intuïtief coach. </span> </p> <p> <span> <br/> </span> </p> <p> <span> Wat ik nu doe, zijn readings (of ‘afstemmingen’, in Luisterkind-termen). Mensen krijgen daarbij een geschreven advies met antwoorden op levensvragen, blokkades of problemen die spelen bij henzelf of hun naasten. Soms zijn de vragen gericht aan iemand die al is overleden. Alles wat ik nodig heb, is een foto en de vragen. </span> </p> <p> <span> <br/> </span> </p> <p> <span> Ik werk het liefst rustig thuis, met een muziekje op. Eerst een korte meditatie om me goed af te stemmen en bescherming te vragen, want de vragen zijn vaak intens en heel gevoelig. Mensen kloppen niet zomaar aan. Daar wil ik zo goed en integer mogelijk mee omgaan, ook voor mezelf.  </span> </p> <p> <br/> </p> <p> <span> <span>  </span> Daarna begin ik te typen: eerst maak ik een persoonsbeschrijving (herkenbaar voor jou, maar voor mij ook nodig om écht af te stemmen) en dan zie ik vanzelf wat er komt. Soms gaat dat richting een vorig leven of een reis, soms schrijf ik gewoon op wat de ander eigenlijk al weet. Ik ga door tot we samen bij de kern zijn en er een oplossing ligt. </span> </p> <p> <span> <br/> </span> </p> <p> <span> <span> De tekst zelf laat ik zoveel mogelijk ongemoeid, hoe vreemd het soms voor mij ook klinkt. Wat overigens niet mijn normale modus operandi is want </span> </span> <span> tekstschrijvers be tekstschrijvering </span> <span> … ik redigeer zelfs bij het voorlezen aan mijn kinderen. Maar mijn afstemmingen zijn heilig. En vaak blijkt het juist heel herkenbaar. Zo kreeg iemand eens een reading die me naar Afrika leidde. Ik twijfelde, maar zij schreef terug: ‘ </span> <span> Ik roep al maanden dat ik Afrika wil ontdekken </span> <span> .’ </span> </p> <p> <span> <br/> </span> </p> <p> <span> Is het geheel begrijpelijk en compleet? Dan stuur ik het op, altijd benieuwd naar de reactie. Of ik dit zo zal blijven doen, weet ik nog niet, misschien verschuif ik ooit naar een meer ‘pratende’ vorm. Maar voor nu voelt dit precies goed. </span> </p> <p> <span> <br/> </span> </p> <p> <span> <span> Zit je met een eigen vraagteken? Meer over mijn afstemmingen vind je </span> </span> <a href="/#Afstemmingen"> op craandijk.com </a> <span> . Ik help je graag! </span> </p> <p> <span> <br/> </span> </p> </div> Tue, 23 Sep 2025 13:16:16 GMT https://www.craandijk.com/que-afstemming-reading thumbnail main image https://www.craandijk.com/make-it-make-sense Dankbaar, opgelucht en een beetje bang: blij met dit werk en vrij van mijn oude baan. <div data-rss-type="text"> <h3> <span> Make it make sense </span> </h3> </div> <div data-rss-type="text"> <p> <span> <span> Daar zit ik dan... Blij, zenuwachtig, opgelucht, gestrest. Ik heb besloten om na mijn sabbatical niet meer terug te keren naar mijn vertrouwde baan bij het ministerie van Algemene Zaken. Ik heb daar jaren met plezier gewerkt, als freelancer en in vaste dienst. Maar toen ik vanwege mijn sabbatical rustig kon terugkijken op de afgelopen jaren, merkte ik dat ik geen zin meer had om terug te gaan. Echt geen zin. Ik kon met wat meer afstand kijken naar mijn werk en naar mijzelf en ik zag dat ik me vooral gewoon verveelde. Ik had meer bijbanen dan een gewone baan als webadviseur. Ik was actief als bhv’er en ehbo’er en was vooral erg veel tijd kwijt aan de Ondernemingsraad vanwege een interne reorganisatie. Dat laatste vond ik leuk en erg interessant werk waar ik veel van heb geleerd. Ik kon mensen echt helpen en heb dat gelukkig ook gedaan. Tegelijkertijd kon het ook frustrerend zijn en stroperig. Dan hadden we heel veel tijd gestoken in input ophalen bij tientallen collega’s, gesprekken met de directie en was het resultaat alleen 1 vinnig zinnetje in de uiteindelijke notitie die men ook gewoon naast zich neer kon leggen. </span> </span> </p> <p> <span> <br/> </span> </p> <p> <span> Ik begon de zingeving te missen. Alles waar ik al die tijd hard -en goed- voor had gewerkt… wat deed het er eigenlijk toe als je er echt over nadacht? We probeerden zo goed en zo kwaad als het ging een website in de lucht te houden waar niemand echt op zat te wachten. Waar niemand de verantwoordelijkheid voor wilde nemen. Waar we geen mandaat over hadden maar waar we wel door iedereen en zijn oma op werden aangesproken. Bij de OR mochten we blij zijn met dat ene vinnige zinnetje in de eindnotitie en het laatste avocadohandje dat ik had kunnen verbinden, dateerde ook al van een paar jaar geleden. Was dit nu waarvoor ik me altijd de blubbers haastte? Van school naar werk naar opvang naar fornuis naar bad-bed en uiteindelijk uitgeblust op de bank? Nee. Het was tijd voor wat anders.  </span> </p> <p> <span> <br/> </span> </p> <p> <span> Ik trok de stoute schoenen aan en vroeg of ik een sabbatical mocht opnemen met de vrije tijd die ik nog had staan van de geboorte van mijn tweede kind. Mijn altijd-redelijke manager gaf toestemming en zo had ik opeens vanaf december tot maart zeeën van tijd. Waarin ik die zingeving makkelijk zou hervinden. Dacht ik. Want in de praktijk is december eigenlijk al voorbij voordat je ‘dé’ hebt kunnen zeggen (hallo halloween-sinterklaas-werkkerstetentjes-kerstborrels-kerstfeestjes-kerstdiner-kerstvakantie-2-maanden-bijkomen-van-kerst) en zijn januari en februari nu ook niet echt super-inspirerend. Toen februari om de hoek kwam kijken, wist ik dat ik niet meer wilde terugkeren en vertelde ik het aan mijn manager en later aan mijn teamleden. Op 1 maart zou ik weer een vrije vogel zijn. En ik had nog geen idee wat ik wilde gaan doen, behalve ‘iets spiritueels’, waar ik me al sinds 2012 in ontwikkelde. Ik wist alleen dat het tijd was om het roer volledig om te gooien.  </span> </p> <p> <span> <br/> </span> </p> <p> <span> Toen ik begin maart thee dronk bij een vriendin, vertelde ze me over een reading die ze had laten doen, voor zichzelf en voor haar kind. Ze hoefde daarvoor alleen haar vragen en hun foto’s te sturen en 2 weken later had ze een document in haar mail met antwoorden en waardevolle inzichten die ze nog niet had gehad. Ik ging helemaal aan toen ze vertelde over deze methode, de Luisterkind-methode. Ik had de afgelopen maanden veel online trainingen gedaan; voor coaching, gesprekstechnieken en tarot. Ik had geïnformeerd naar kantoormogelijkheden maar ik had nog niet het gevoel dat ik hier een bedrijf van kon maken. Ik had al eerder geleerd hoe ik energie kon 'lezen' via foto’s en andere voorwerpen en nu kon ik er met deze methode handen en voeten aan geven. En kaders! Die had ik gemist. Ik ging op onderzoek uit, belandde op de website van de oprichter van Luisterkind en schreef me in voor de opleiding tot Luisterkindwerker. Eind maart begon ik, met veel plezier en klotsende oksels. Na zo’n dertig proefpersonen te hebben geholpen, ontving ik half juli mijn diploma. En na de zomervakantie kon ik begin september echt van start.  </span> </p> <p> <span> <br/> </span> </p> <p> <span> Het zijn een paar gekke maanden geweest. En voor velen een onlogische stap. En nu voel ik al die dingen, en ben ik tegelijkertijd ongelofelijk dankbaar dat ik hier mijn werk van kan maken, angstig dat ik er nooit genoeg mee ga verdienen, opgelucht dat ik weg ben bij mijn oude baan.  </span> </p> <p> <span> <br/> </span> </p> <p> <span> Make it make sense. Maar voor mij is het logisch: ik wil niet later terugkijken op mijn leven en denken ‘had ik maar…. had ik het toch maar geprobeerd.’ En dát is het allerbelangrijkste, voor iedereen.  </span> </p> <p> <span> <br/> </span> </p> <p> <span> <br/> </span> </p> <p> <span> <span> Nieuwsgierig? Kijk op </span> </span> <a href="/"> www.craandijk.com </a> <span> . Ik help je graag!  </span> </p> <p> <span> <br/> </span> </p> </div> Wed, 10 Sep 2025 14:33:56 GMT https://www.craandijk.com/make-it-make-sense carriereswitch,luisterkind,afstemming thumbnail main image